Wolmed – ośrodek leczenia uzależnień. Nasze główne usługi to leczenie alkoholizmu, narkomanii, depresji, nerwic i psychoterapia.

Najczęściej przepisywanymi obecnie lekami przeciwdepresyjnymi są leki z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Wynika to z faktu, że są one lepiej tolerowane i w większości przypadków nie są mniej skuteczne niż inne leki przeciwdepresyjne. Dlatego każde leczenie depresji czy zaburzeń lękowych rozpoczyna się właśnie od nich, a następnie, jeśli SSRI nie pomagają, dokonuje się wyboru na korzyść leków o innych typach działania. Mimo to u 40% pacjentów występują działania niepożądane, a u 25% są one na tyle nieprzyjemne, że zmuszają do ponownego rozważenia leczenia.

Poniżej wymieniamy 7 najczęstszych działań niepożądanych, których pacjenci powinni być świadomi:

Objawy somatyczne
Objawy te są najczęstsze na początku leczenia. Należą do nich m.in.: ból głowy, nudności, nieco rzadziej biegunka, bóle stawów i mięśni, wysypki. Z reguły objawy te są nieznaczne, przejściowe i ustępują samoistnie. Aby ich uniknąć, lekarz rozpoczyna leczenie od minimalnej dawki i stopniowo ją zwiększa. No i oczywiście warto unikać alkoholu, który może nasilać te efekty.

Zaburzenia snu
22% pacjentów, zwłaszcza, gdy przepisywane są stymulujące leki przeciwdepresyjne, takie jak escitalopram, fluoksetyna, może mieć problem z zasypianiem i jakością snu. Sen staje się płytki, z częstymi przebudzeniami, mogą pojawić się koszmary senne, rzadziej marzenia senne. Objawy te są najczęstsze na początku leczenia i w ciągu pierwszych kilku dni po zwiększeniu dawki. Po 2-3 tygodniach leczenia sen zazwyczaj normalizuje się, a lek przeciwdepresyjny zaczyna sprzyjać normalizacji faz snu. Jeśli tak się nie dzieje, bardziej prawdopodobne jest, że lek przeciwdepresyjny nie do końca jest nieskuteczny. W każdym razie zawsze można spróbować uzupełnić go lekiem o działaniu nasennym lub nawet zmienić lek.

Senność w ciągu dnia
Senność w ciągu dnia może być wynikiem źle przespanej nocy lub bezpośrednim efektem uspokajającym samego leku przeciwdepresyjnego, na przykład paroksetyny. Z reguły efekt ten mija po 2-3 tygodniach leczenia, gdy dawka leku staje się równomierna w ciągu dnia. Początkowo problem może zostać rozwiązany poprzez przesunięcie przyjmowania leków na godziny wieczorne.

Przyrost masy ciała
Przyrost masy ciała należy do późnych działań niepożądanych i jest charakterystyczny przede wszystkim dla paroksetyny. 25% pacjentów, którzy przyjmują ten lek, przybiera 7% swojej pierwotnej wagi. Leki przeciwdepresyjne, takie jak sertralina lub escitalopram, zazwyczaj nie zwiększają przyrostu masy ciała lub zwiększają go tylko nieznacznie, a fluoksetyna i wenlafaksyna mogą nawet zmniejszać przyrost masy ciała. Jednak nadwaga jest najczęstszą przyczyną niepowodzenia leczenia i powodem do zmiany leku. Najlepszą rzeczą, jaką możemy zrobić w tym przypadku, jest przegląd diety i dodanie ćwiczeń fizycznych.

Dysfunkcja seksualna
Dysfunkcja seksualna jest drugim najczęstszym powodem odmowy przyjmowania leków. Niestety, problem ten występuje u 60% pacjentów przyjmujących SSRI. Obejmuje on zmniejszone pożądanie seksualne, niezdolność do osiągnięcia orgazmu u kobiet i opóźniony wytrysk u mężczyzn. Wraz z zakończeniem leczenia funkcja ta zostaje przywrócona, ale możliwe jest znalezienie rozwiązania bez przerywania leczenia. Na przykład, dodać lek trazodon w małych ilościach, lub zmienić na lek przeciwdepresyjny z innej grupy.

Migreny
Osoby ze skłonnością do depresji często miewają migreny i należy zachować ostrożność przy łączeniu tych dolegliwości. Na przykład tryptany, stosowane w leczeniu migreny, jak również SSRI, zwiększają poziom serotoniny w mózgu. Jeśli te leki są stosowane jednocześnie, jest ryzyko występowania takiego stanu, kiedy jest zbyt dużo serotoniny i występuje tzw. zespół serotoninowy. Chorobie tej towarzyszą bóle głowy, kołatanie serca, niepokój i może ona zagrażać życiu.

Myśli samobójcze
Według aktualnych badań, przyjmowanie SSRI u połowy pacjentów zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia myśli samobójczych (w porównaniu z placebo). Powód? Na początku leczenia leki przeciwdepresyjne mogą przedwcześnie aktywować procesy myślowe i dostarczać energii, która może być skierowana w stronę samobójstwa. Z czasem, wraz z poprawą nastroju, problem ten przestaje istnieć.

Należy pamiętać, że większość działań niepożądanych leków przeciwdepresyjnych nie zagraża życiu i ustępuje po pewnym czasie. Jeśli pacjent czuje się niekomfortowo, lekarz może zmniejszyć tempo zwiększania dawki, zmienić lek lub dodać taki, który usunie dolegliwości. Nie bój się powiedzieć lekarzowi o swoich uczuciach i podzielić się wątpliwościami. Jeśli obojgu z was uda się zbudować pełną zaufania relację, szanse na wyzdrowienie będą znacznie większe.