Wolmed – ośrodek leczenia uzależnień. Nasze główne usługi to leczenie alkoholizmu, narkomanii, depresji, nerwic i psychoterapia.

Czy stres, problemy oraz lęki sprzyjają depresji u kobiet? Czy długotrwały stres może powodować chorobę? Takie pytania zadają osoby, które widzą znaczącą zmianę w zachowaniu u kogoś bliskiego. Jeśli poprzedził ją trudny okres, pełen napięć, przewlekłych stresujących sytuacji, warto wiedzieć, jakie są pierwsze symptomy depresji, sprawdzić, czy są widoczne i wówczas skonsultować się z lekarzem psychiatrą.

Depresji u kobiet sprzyjają sytuacje związane ze stresem w życiu codziennym – utratą pracy, przemocą w rodzinie, alkoholizmem męża/partnera, przemęczeniem. Depresja u kobiet występuje także w okresie okołomenopauzalnym. Wiąże się z wahaniami stężeń estrogenów, ale nie tylko. Ogromne znaczenie ma też sytuacja rodzinna i zawodowa kobiety. Wyprowadzenie się dzieci z domu, zmiana pracy lub mniejsza aktywność zawodowa nie pozostają bez wpływu na kobiecą psychikę. Gdy kobietę dotyka długotrwały stres, dochodzi do wytworzenia kortyzolu w nadnerczach, który wpływa na obniżenie poziomu serotoniny, co może skutkować pojawieniem się zaburzeń depresyjnych. A jak je rozpoznać? Początkowo występują problemy ze snem, zaburzenia łaknienia, utrata wagi ciała, przygnębienie, z czasem mogą występować myśli samobójcze – później samobójcze próby. By można było mówić o depresji, objawy muszą utrzymywać się minimum przez dwa tygodnie. Do „osiowych” objawów depresji należą: obniżony nastrój i napęd, utrata zainteresowań i zadowolenia, spadek zaufania lub szacunku do siebie, nawracające myśli o śmierci lub samobójstwie, bezsenność, spadek łaknienia, wyraźny spadek libido. W rozpoznaniu depresji pomaga przeprowadzenie testu skali depresji wg Hamiltona lub Becka.

Inaczej jest w przypadku depresji maskowanej, gdy na pierwszy plan wysuwają się objawy z depresją nie związane i nietypowe dla niej. Mogą mieć postać np. bólów brzucha lub w klatce piersiowej. Zazwyczaj badania nie wykazują przyczyn dolegliwości, a ból powraca mimo podawanych leków. W depresji maskowanej, będącej jedną z atypowych odmian zaburzeń depresyjnych, nie występują charakterystyczne dla choroby objawy, jak spadek nastroju, smutek oraz przygnębienie. Szacuje się, że objawy somatyczne stanowią ok. 6-7% objawów wszystkich zespołów depresyjnych.

Co warte podkreślenia, depresja wpływa na spadek odporności organizmu, powoduje jego wycieńczenie. Podobnie działa na człowieka długotrwały stres, który może być źródłem depresji. W przypadku wystąpienia tej choroby konieczna jest wizyta u lekarza psychiatry. Może on pomóc przepisując leki zwiększające poziom serotoniny, dopaminy oraz noradrenaliny. Lekarz zaleca także psychoterapię indywidualną, np. w nurcie poznawczo-behawioralnym.

Chora na depresję osoba powinna unikać stresu, prowadzić regularny i aktywny tryb życia, spędzać czas na świeżym powietrzu, dobrze się odżywiać, dostarczać organizmowi dużo pozytywnych bodźców, racjonalnie odpoczywać. Należy także przyjmować kwasy omega 3 oraz tryptofan – substancję wspomagająca pracę mózgu – wchodzący w skład białek.

Zdj. www.pixabay.com

* Powyższa porada jest sugestią i nie zastępuje wizyty u specjalisty. W przypadku problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem.