Wolmed

TABLETKA LEKARSTWEM NA CAŁE ZŁO?

Stres, nerwy w pracy, kłopoty z dziećmi, brak komunikacji z partnerem, związana z tym bezsenność, utrata apetytu… Gdy nie radzimy sobie z problemami dnia codziennego, pomagają leki na uspokojenie. Wiele osób chwali je za efekty, ale co zrobić, gdy organizm za bardzo się do nich przyzwyczai, a ich odstawienie staje się problemem?

Leki na uspokojenie mają pomóc w codziennym funkcjonowaniu człowieka, który z powodu stresu i wszechobecnego lęku cierpi na bezsenność, charakteryzuje go ciągły niepokój. Wyciszają emocje, uspokajają, pozwalają wrócić do zwykłych obowiązków. 

Wiele osób korzysta z dobrodziejstw leków uspokajających, nasennych, bądź działających euforyzująco. Ze względu na swoje szybkie działanie stosowane są w sposób przewlekły. I tu czasem pojawia się problem. Bo organizm przyzwyczaja się do ich obecności, co prowadzi do wytworzenia tolerancji, która jest niczym innym jak uzależnieniem. Wówczas do osiągnięcia tego samego efektu organizm potrzebuje coraz większej dawki. A takiego stanu rzeczy nie da się prowadzić w nieskończoność. Najszybciej powstaje zależność psychiczna od leku, dopiero później fizyczna, która z kolei prowadzi do zaburzeń ciśnienia krwi, oddychania, układu pokarmowego i czynności serca.

JAKIE LEKI UZALEŻNIAJĄ?

Do leków powodujących uzależnienie głównie należą benzodiazepiny, rzadziej barbiturany. Ich działanie niepożądane, które, tak czy inaczej się pojawi, sprawia, że niezbędne jest ich odstawienie. A tego nie da się zrobić samemu. Zmniejszanie dawki leku na własną rękę w początkowy etapie może napawać optymizmem. Z czasem musi jednak dojść do skutków ubocznych – czyli objawów abstynencyjnych. Pojawiają się drgawki, a nawet majaczenie, co często jest przyczyną powrotu do dotychczasowej dawki leki.

ODSTAWIENIE LEKU POD KONTROLĄ LEKARZA

Procedura odstawienia leków musi być prowadzona pod kontrolą lekarza. Chodzi tu bowiem nie tylko o odtrucie organizmu, ale i próbę ustalenia i zniwelowania przyczyn prowadzących do wspierania się lekami np. z grupy benzodiazepin. Samo leczenie u wielu pacjentów rozpoczyna się od detoksykacji (podobnie jak w przypadku np. alkoholików), co powoduje, że organizm fizycznie oczyszcza się z toksyn, wywołujących objawy tzw. zatrucia. Detoks pozwala też zmniejszyć ryzyko i złagodzić symptomy zespołu abstynencyjnego. Istotą oczyszczenia organizmu jest podawanie płynów infuzyjnych, witamin, krystaloidów, leków oraz uzupełnianie poziomu elektrolitów. Detoksykacja zwykle trwa kilka dni (ok. 10) i wskazane jest, aby odbywała się pod kontrolą lekarza i pielęgniarki. Lekarz może też zdecydować o podawaniu leków z innych grup, które będą pomocne w zapobieganiu wpływu różnych szkodliwych substancji na mózg (naltrekson) oraz w łagodzeniu objawów odstawiennych i powstrzymaniu nawrotów (buprenorfina i metadon).

Po zakończeniu detoksu pacjent powinien znaleźć się pod stałą opieką terapeuty uzależnień, by poddać się terapii w systemie behawioralno-poznawczym. Podczas sesji dowie się, jak zmienić niezdrowe wzorce myślenia i zachowania, wspólnie z terapeutą opracuje strategię radzenia sobie z chęcią powrotu do nałogu. Terapia może mieć formę sesji indywidualnych, grupowych oraz rodzinnych. Leczenie lekomanii nie jest łatwe i może potrwać długi czas, ale – co najważniejsze – uzależnienie od leków można wyleczyć.

CZY TO JUŻ LEKOMANIA?

To, czy w przypadku danej osoby mamy do czynienia z przyzwyczajeniem do leków, czy z uzależnieniem (nałogiem), może stwierdzić lekarz. Uzależnienie można podejrzewać, gdy leki stosowane są dłużej niż 6 tygodni (częściej niż 4 razy w tygodniu), występuje coraz większa tolerancja na taką samą dawkę leku, dochodzi do zależności psychicznej od danego leku – wspomaganie się jego działaniem w przypadku problemów i lęków, a odstawienie leku powoduje wystąpienie tzw. zespołu abstynencyjnego (pojawia się drżenie rąk, zawroty głowy, niepokój bądź gwałtowne pobudzenie). Dlatego wizyta u lekarza psychiatry i przeprowadzenie dokładnego wywiadu z pacjentem są tak ważne w celu wypracowania terapii dla konkretnego pacjenta i stopniowej redukcji odstawiania leków pod kontrolą lekarza.

 

 

* Ten artykuł nie stanowi porady medycznej. Nie sugeruje on, ani nie promuje żadnej metody leczenia. W przypadku problemów ze zdrowiem należy skontaktować się z lekarzem.